Tegenwoordig wordt de kilt bij allerlei gelegenheden en sportevenementen gedragen. Er bestond ook een damesversie van de kilt, die ‘arisaid’ werd genoemd. In de reguliere media en tijdens modeshows waren zowel vrouwen als mannen te zien die ze droegen. Naarmate de populariteit van kilts toenam, ontwikkelde zich ook het gevoel voor authenticiteit en de juiste stijl.

In de Britse tijd werden kilts voor alledaagse doeleinden gedragen en waren ze niet voorbehouden aan speciale gelegenheden; ze zouden de enige nationale klederdracht van die tijd zijn geweest. De traditionele kilt heeft geen zakken, dus wordt er een sporran van leer of bont aan bevestigd om die functie te vervullen. Vroeger werd de sporran rechtstreeks aan de riem bevestigd; tegenwoordig hangt hij meestal aan een ketting net onder de gesp.

Vrouwen en meisjes waren van oudsher geen grote liefhebbers van de kilt; in plaats daarvan droegen ze soms enkellange rokken met een tartan-sjerp. Tartan was op zich een teken van vrede en welvaart. Tegenwoordig is de Schotse klederdracht het nationale symbool van hun clan geworden.